İktisat öğrencilerinin üniversitede öğrendikleri ilk cümlenin “kıt kaynaklar” ve “sınırsız ihtiyaçlar” olduğu çoğumuzun malumudur. Bu ifadedeki kaynak kıtlığı, sonsuz insan ihtiyaçlarını karşılamak için mevcut üretim kaynaklarının (emek, sermaye, doğal kaynaklar ve girişimcilik) yetersiz kalması durumunu ifade eder.
İnsanın sonsuz istek ve ihtiyaçları gelir seviyelerine göre incelendiğinde ise yüksek gelir grubundakilerin ana tüketim harcamalarının ulaştırma (lüks araçlar, özel jet/yat), lüks konut projeleri, yüksek kalite kişisel eşyalar (mücevher, saat, giyim) ve özel seyahat, az gelirli insanların ise en büyük harcama paylarının gıda, barınma ve enerji tüketimi olduğu bilimsel bir veridir.
Bireysel örneği ülkeler nezdinde değerlendirdiğimizde ise İngiltere, Fransa, ABD, Hollanda, İspanya, Portekiz, İtalya gibi emperyal “yayılmacı” devletlerin kaynak ihtiyaçlarını yüzyıllar boyunca doğal kaynakları bol ancak bu kaynakları koruyacak güce sahip olamayan zayıf ve düşük gelirli ülkeleri sömürerek elde ettiklerini görmekteyiz.
Emperyal devletlerin sömürü düzenlerini emperyalizm kavramı içerisinde yer alan kendi çıkarları doğrultusunda başka devletleri veya milletleri sömürü yoluyla siyasi, ekonomik ve kültürel boyunduruk altına alması veya yayılması çabalarını çok yakınlarımızda yıllardır izlemekteyiz. Buna en sıcak örneği ABD’nin Ortadoğu’daki diğer Arap ülkelerinde olduğu gibi İran’ın doğal kaynaklarına çökme faaliyetleri olarak verebiliriz.
ABD ikinci dünya savaşından sonra İngiltere’den devraldığı Ortadoğu kaynaklarını kalıcı olarak sömürme amacı için somon balıkları havuzundaki köpek balığı misali İsrail’i kullanmış ve son noktayı koymak için final hamlesi yapmıştır.
Bilindiği üzere Somon balıklarının köpek balığı bulunan havuzlarda nakledilmesi, balıkların yolculuk boyunca korkudan sürekli hareket halinde olmasını sağlayarak etlerinin taze, sıkı ve lezzetli kalmasını amaçlayan geleneksel bir yöntemdir. Bu yöntemi ABD İsrail üzerinden bölge ülkeleri için kullanmaktadır.
ABD, İran ile arasındaki gerilimi bahane ederek uzun süre bölgeden ayrılmayacak, aksine Doğu Akdeniz dahil bölgede ciddi seviyede sürekli güç bulunduracaktır. İngiltere’den sonra Fransa ve İsrail’in de Güney Kıbrıs’ta ciddi oranda askeri hazırlıklar yapması bölgesel savaşın asıl hedefinin ülkemiz olduğunun bariz emareleridir.
Benim analiz ve değerlendirmelerime göre göre yakın gelecekte; muhtemelen 2028 yılı Nisan ayına kadar İngiltere ve ABD’nin Rusya topraklarındaki bakir doğal kaynaklara kolay erişim sağlayabilmek amacıyla Ukrayna üzerinden başlattıkları savaş oyununun büyük finali ile yüzleşeceğiz. İngiltere Polonya ve Litvanya arasında kalan Rusya’ya ait Kaliningrad toprakları üzerinden Rusya’yı Polonya’ya karşı aşırı derecede tahrik etmekte ama Rusya Polonya’dan önce İngiltere’ye karşı mutlaka büyük bir askeri hamle yapacaktır.
Tüm bu gelişmeler doğrultusunda ülkemiz elbette gereken hazırlıkları yapmıştır ama yaklaşan tehdidin boyutlarına karşın ihtiyaç halinde eğitimli askeri personel havuzunun çok daha üst seviyelerde olması kaçınılmazdır.
Mevcut durumda nüfusun artmasına rağmen açılan üniversitelerin sayısının artması yanında üniversite okuyup elinde diploma olmasını hedefleyen yeni neslin, askerlik hizmetini kısa dönem veya bedelli olarak yapma tercihleri nedeniyle asker kaynağına olumlu katkıları çok sınırlı kaldı. Durum böyle olunca da tek tip askerlik gündeme geldi
Bu amaçla Genelkurmay Başkanlığının takribi 10 yıl önce gündeme getirdiği ve asker ihtiyacını karşılamak için eğitim şartı aranmaksızın herkesin eşit sürede askerlik yapmasını hedefleyen “tek tip askerlik” modelinin acilen uygulamaya alınması artık zorunluluk haline gelmiştir.
Ufukta savaş hüzmeleri artık belirginleşmeye başladı. Dahili ve harici vatan hainlerine karşı artık çok daha üst seviyede daima hazır ve müteyakkız olmanın vakti gelmiştir.
(Yayınlanan yazılar, köşe yazarlarının kendi şahsi görüşüdür.)